گردش گری درون شهری با یک نظر کوتاه به پیرامون می توان پی برد که امروزه گردشگری شهری در زمره مهمترین صنایع توسعه پایدار شهری، فرصت فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی برای مدیریت شهری به شمار میرود. اجرای تورهای گردشگری هدفمند،استقرار ایستگاههای راهنمای مسافر و تسهیلات ویژه رفتوآمد به نقاط فرهنگی، زیارتی، سیاحتی، تفریحی و ییلاقی، ازجمله اقدامات زیرساختی است که مدیریت شهری درزمینه گردشگری شهری با محوریت توسعه فرهنگ گردشگری و حقوق شهروندی میتواند انجام دهد.گردشگری یکی از مولفههای اصلی حقوق بشر و شهروندی محسوب میشود. در فرآیند زیست سالم انسانی، تاثیرگذار است. اما باوجود اهمیت آن در لایحه حقوق شهروندی قرار نگرفته و مورد توجه واقع نشده است. حقوق شهروندی دربرگیرنده امتیازات، حقوق و تکالیف شهروندان، دولت و تمامی نهادهای عمومی و مدنی در یک جامعه است. گردشگری یکی از مولفههای اصلی حقوق بشر بوده و در اعلامیه جهانی حقوق بشر، ۱۶دسامبر ۱۹۴۸ و در میثاقین حقوق سیاسی مدنی و فرهنگی اقتصادی به آن اشارهشده و گردشگری را در زمره نسل سوم و چهارم حقوق بشر قلمداد و تلقی کردهاند. گردشگری یا جهانگردی هم در قامت حق توسعه و هم در قالب حق فرهنگی قرارگرفته است”حقوق شهروندی در گردشگری، که فلسفه اصلی آن تعامل انسانها با یکدیگر است، زمانی نمود پیدا میکند که دو جامعهای که نسبت به یکدیگر شناخت ندارند باهم ارتباط میگیرند. در این نقطه است که حقوق افراد اعم از گردشگر، میزبان، مجری یا ارائهکننده خدمات شکل جدیدی به خود میگیرد و اگر هریک از این افراد به حقوق خود واقف نباشند، در گردشگری پایدار با مشکل مواجه خواهیم شد.»قابلیتهای گردشگری رشت . کاملن بدیهی است که شهر رشت دارای قدمت و اصالت تاریخی است. وجود بناهای ت

توصیه لازم نیست ، عمل باید.یک پیش قصه جالب برای این وجیزه : در پایانه عصر قجرو آغاز سده نو حاج زین العابدین مراغه ای نامی در غرصه نگارش و تحلیل این گونه در درباب تجار یا "بخش خصوصی" چنین انگاشت که: تجار چرا کارخانه چیت سازی و شمع سازی و قند سازی دایر نمیکنند؟ اینان که تاجر نام دارند تاجر نیستند. مزدوران فرنگانند و بلکه دشمنان وطن خودشان هستند؛ چرا که ، هر سال پول کشور را بار کرده به ممالک خارجه میبرند و در مقابل، اجناس بنجل آنان را به وطن مننقل میکنند. نمایندگان مجلس بخصوص 13 نماینده گیلان در 13 دوره توانفرسای مجلس قوانین را نگاشته اند. مجموعه ای از قوانین عالی و خوب و متوسط و بد، جلد بزرگی از قانون اساسی ما بصورت مکتوب و پلاتفرم برای اجرای مجریان و مسئولین (سئوال شوندگان) موجود است.عمل و اعمال صحیح بر چنین مهمی هیچگونه نیاز به توصیه و نصیحت و سفارش و خواهش و زور ندارد . این چرخه علمی در همه کشورهای جهان با جدیت یا مضحک و نمایشی به دلایل مختلف و مشخص وجود دارد. در واقع براساس اینکه مجریان این قوانین در چه اندازه ای از هوشمندی و ثبات و کاریزمایی وتعهد برخوردارند موفقیت یا شکست مدام را در پیش رو دارند. هماره عناصری منافع طلب برای خود یا گروه و حلقه، هرج و مرج گریز از قوانین، نبود اتاق فکری برای بخش های مختلف،عدم نظارت و ضوابط اصولی، و دیگر از این می تواند در کشورهای مختلف شرایط های متفاوت از عدالت و سعادت و ثروت را ایجاد نماید. باید و دقیقن باید اقتصاد را یک علم دانست و با آن بطور لحظه ای و فرمایشی و دستوری و هیجانی و کلیشه ای برخورد نکرد. لازم به تکرار نیست که هر گونه شکست و نافرجامی اقتصادی از تجاری تا تولیدی و صنایع و ارز و صادرات و واردات ..زیان مستقیم و قابل لمس و فور

مختصری در باره متل هاو قصه هاوگویش گیلکی ما. چیز های با این مضمون ها را باید در دالان دود آلود گذشته های نه چندان دور و به کودکی که از بزرگتران خانواده شنیده و هم اینک با ویرایش و پیرایش نو با همان اصالت اصلی می توان برای نوجوانان و نوباوگان خواند تا بدانند. به گاه خواندن واژه ها و اصطلاحات اصیل و بومی آنرا برایشان توضیح دهند . آموختن و یادگیری سلیس تر گویش گیلکی ما را که از زمان های دور و با رنج و نگهداری به ما رسیده بکار بندند.اگر هر چه بیشترو بیشتر این واژه های دُر گونه اصطلاحات اصیل محلی مان را باز یافته بکار بندیم ؛ گفتار و ادبیات محاوره روزانه مابسیار خوش آهنگ گشته و گویش ما پر وبال گرفته و خود را دردهان و زندگی ما باز خواهد نمود.باید جدا مصربود که دیگر به نسل جدید به هیچ دلیلی اصرار نکرد تا در خانه و و بیرون و محیط بومی و محلی مان به زبان فارسی مخلوط شده با آوای گیلکی که چندان خوش آیند نیست از آن مترتب می شود . پارسی، شکر شکنی و قند و عسلی خاص خود را دارد. گویش بومی محلی هم نمک و حلاوت خاص خود را به صاحبانش می دهد. این وضعیت در طول شاید هزاران سال انیگونه سرانجام یافته است که در خارج از استان و حتی در داخل استان افرادی که مجبور به فارسی حرف زدن در خانواه های خود شده اند با این جملات نا خودآگاه آغشته به گیلکی دائم معذب اند. چرا؟ برخی هم با حالتی خجول و کم حرف در محیط دانشگاهی خود و یا حتا ادارات و غیره بسر ببرند. مخصوصا که در صدا و سیمای ما هم بازیگران ناشی و نا بلد غیره گیلانی با چرخاندن زبان و دهان و بسیار لوس، به اصطلاح می خواهند ادا در آورند. برای خنداندن مردم به هر دستاویز حتا سخره گرفتن فرهنگ گفتاری دیگران لحظات خنده ناک برای مردم ایجاد کنند. بهر حال چاره کار در ا